De pedofiel en zijn idool

From Brongersma
Jump to: navigation, search

Opvallend is dat Groeneveld en zijn collega's van het KLPD in hun taalgebruik geen onderscheid maken tussen pedoseksuelen en pedofielen. Dat komt, zegt Groeneveld, omdat 'dat wat bij softdrugsgebruikers niet geldt, bij pedofielen wel opgaat'. Het verhaal van de glijdende schaal dus. "Ze denken aan seks met kinderen, fantaseren over seks met kinderen, masturberen op seks met kinderen. Zijn voortdurend bezig met die plaatjes. Klassieke conditionering heet het in de psychologie, inprenting; we weten dat na verloop van tijd een aantal van hen ook zelf gaat misbruiken."

bron: Artikel 'De pedofiel en zijn idool'; www.planet.nl/planet/show/id=1146881/ contentid=513395/sc=f98b8a; Planet Internet; april? 2005


Tot aan de jaren tachtig werd er in Nederland niets gedaan aan het oppakken en vervolgen van pedoseksuelen; op het bezit van kinderporno stond maar vier maanden. Het waren de jaren van de vrije seksuele moraal en verschillende groepen pleitten openlijk voor acceptatie van pedofilie. Groeneveld wijst op 'Lolita': "Je kon dit bij wijze van spreken gewoon in de kiosk kopen. Pas door de opkomst van de vrouwenbeweging ontstond er een bewustwording waardoor de opsporing een hogere prioriteit kreeg."

bron: Artikel 'De jacht op de verspreider' door Lotte Boot; www.planet.nl/planet/show/id=1146881/contentid=513397/sc=0fb85f; Planet Internet; april? 2005