Gevreesde vragen, een persoonlijke reactie

From Brongersma
Jump to: navigation, search

Wat ik heb gezien is dat het medische spreken het seksuele weer ging domineren. Ik zie dat als een reactie, of zo men wil een herstel, - met behoud van bepaalde verworvenheden. - niet als een voortgaande beweging. Het werd weer vanzelfsprekend om seksuele problemen aan de medicus of psycholoog voor te leggen. Tegelijkertijd werd de kritiek op seksuele hulpverlening steeds heftiger. Het medische spreken voert ook de boventoon, omdat seks weer met ziekte en gevaar is geassocieerd.

Dit herstel van de seksuele ordehandhaving is gepaard gegaan met een zekere terugkeer naar een lager niveau van bewustzijn. Of grover gezegd met een toename van domheid, angst en agressie. Het seksuele debat is aan alle kanten weer vervuild met praatjes, bijgeloof, machtsuitoefening en slachtofferschap. Het onderzoek en de literatuur, weerspiegelen op een enkele uitzondering na dat niveau. Het doet je denken aan de krankzinnigheid rond drugs, geloof, etnische identiteit die elders in de wereld heerst. Redelijk verstandige burgers als je [jij?] willen daar ook niets van hebben. Maar ik heb de wind zien zaaien die nu in een storm verkeert. [...]

Langzamerhand heeft zich sindsdien de seksuele orde (die in feite een jungle is) hersteld. Je boek is qua strekking een vertegenwoordiging daarvan. De wil om het verleden op een bepaalde manier te zien wint het dan van de waarheid. Dat is altijd jammer omdat het weer een hele tijd duurt voordat zoiets weer is rechtgezet.

bron: Brief 'Gevreesde vragen, een persoonlijke reactie' door Dik Brummel; Brief geadresseerd aan H.Q. Röling; Betreft Brummels reactie op het boek 'Gevreesde vragen - Geschiedenis van de seksuele opvoeding in Nederland' (University Press, 1994) door H.Q. Röling; Brief afgedrukt in: Nieuwmens, jaargang 19; april 1995