Keerzijden van een aanscherping van de zedelijkheidswetgeving - Minister Korthals wil strengere Zedenwet

From Brongersma
Jump to: navigation, search

Frans Gieles, orthopedagoog: "Wetenschappers die vraagtekens stellen bij de huidige heersende visie, waarin het uitsluitend gaat om de combinatie van seksualiteit en geweld, komen niet aan bod. Je houdt dan heel eenzijdig onderzoek over, waar je vervolgens je beleid op baseert. Door die eenzijdigheid creëer je als wetenschap en politiek je eigen mythe." [...]

Wat kan de wetgever het beste doen om kinderen te beschermen? Frits Wafelbakker, arts en seksuoloog, is daar duidelijk over. "Waar gaat het eigenlijk om? Toch eigenlijk daarom dat mensen - ongeacht hun leeftijd - worden beschermd tegen geweld, misbruik en uitbuiting. De Coornhertliga heeft er destijds voor gepleit een wet op te nemen waarbij in geval van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht niet leeftijdsgrenzen het criterium zijn, maar drang, dwang en geweld. Met zo een wet heb je zuiverdere criteria en dek je een veel breder terrein dan alleen maar seksualiteit. Dan heb je helemaal geen aparte zedelijkheidswetgeving meer nodig. Dit is een oud standpunt, maar nog niet achterhaald. De minister zegt dat afschaffing van het klachtvereiste helpt bij het opsporen van meisjes die tot prostitutie worden gedwongen. Maar daarvoor kun je toch de prostitutiewetgeving aanpassen, wat hij nu ook overigens heeft gedaan." [...]

Rob Tielman pleit al sinds jaar en dag voor de versterking van het zelfbeschikkingsrecht en -vermogen van kinderen en jongeren. Het geciteerde initiatief van de minister onderschrijft hij van harte, "als dat in de praktijk maar niet betekent dat kinderen wel leren 'nee' te zeggen, maar niet leren hoe ze op een plezierige wijze met seksualiteit omgaan."

Maar met de afschaffing van het klachtvereiste worden jongeren volgens hem juist niet gestimuleerd zelfstandig te worden. "Als de minister de jongeren echt serieus neemt, dan staat hij ook toe dat ze seksuele relaties aangaan met ouderen, als ze dat willen. Door deze contacten echter bij voorbaat te vervolgen en pas af te zien van vervolging als de jongere dat heel nadrukkelijk te kennen heeft gegeven, wordt het contact van de jongere toch gecriminaliseerd en wordt het feitelijk zelfbeschikkingsrecht teniet gedaan. Dat willen jongeren niet. Dat blijkt ook uit het rapport van Verwey-Jonker: de jongeren vinden het wel degelijk belangrijk dat de wetgever een afweging maakt tussen zelfbeschikking en bescherming. Maar de overheid moet zich volgens de jongeren wel zo terughoudend mogelijk opstellen. Het klachtvereiste vindt bij de jongeren daarom - nadat het ze is uitgelegd! - veel waardering.

Ik pleit er daarom voor jongeren met het klachtdelict serieuzer te nemen dan tot nog toe gebeurde, want het gaat uiteindelijk om het zelfbeschikkingsrecht van jongeren, niet om morele verontwaardiging van ouders, het gezonde volksgevoel of mooie sier naar het buitenland."

bron: 'Keerzijden van een aanscherping van de zedelijkheidswetgeving - Minister Korthals (justitie) wil strengere Zedenwet' door John E. Luteijs; De Nieuwe Sekstant; najaar 1999