Pedagogie - Hoort seks daar dan niet gewoon bij?

From Brongersma
Jump to: navigation, search

Een pedagoog opereert niet in dienst van de maatschappij, maar uitsluitend in dienst van zijn pupil, en als die hem moet kunnen vertrouwen, mag de maatschappij niet tot hun verbond worden toegelaten; het is een exclusieve relatie. Spreekt het dan niet vanzelf dat het hoogtepunt van deze pedagogie de inschakeling van de Eros is?

Wanneer het er in de pedagogie om gaat het kind los te weken uit de ouderbinding en voor te bereiden op een volwassen bestaan, hoort seks daar dan niet gewoon bij? Hebben kinderen vanaf hun twaalfde soms geen seksuele strevingen? En is het antwoord niet: juist dan? Men weet het, de Grieken, grondleggers van de pedagogie, zagen het zo.

De panische angst voor bezoedeling van het onschuldige kind lijkt zo weinig anders dan een staaltje christelijke hypocrisie dat zijn alibi zoekt in het misbruik waarvan zij zelf de ernstigste voorbeelden geeft: de Amerikaanse katholieke kerk is er miljarden aan claims aan kwijt. Hier in Nederland vinden partijen die draconische maatregelen tegen pedofielen voorstellen juist in dat thema een geheide stemmentrekker: het voedt onze angst en wijst in een decadente samenleving voor het idee van onschuld een laatste locatie aan, - met als implicatie dat seks niet onschuldig is. Het wordt tijd dat kinderen en seks van die vooroordelen worden verlost.

bron: Uit het artikel 'Pedagogie' door Rutger H. Cornets de Groot (onder andere schrijver over literatuur en film); blogger.xs4all.nl/cornets5/; 21 november 2006