Wat is pedofilie eigenlijk?

From Brongersma
Jump to: navigation, search

Wat is pedofilie nu eigenlijk? Wie even rondkijkt op dat ongemeen boeiende terrein van de menselijke seksualiteit, merkt al gauw dat de variaties hier zo enorm zijn, dat je de woorden 'normaal' en 'abnormaal' maar gauw inslikt. Wat een verschillen in de bouw en het uiterlijk van de geslachtsdelen, wat een verschillen in hun reacties en gebruik! En met de psychische zijde is het niet anders gesteld dan met de fysieke: de ene mens raakt hevig geprikkeld en opgewonden van wat een ander volstrekt koud laat. Nog iets anders valt daarbij op: De overgangen zijn geleidelijk als tussen de kleurbanen van een regenboog: je kunt wel aanwijzen waar het rood zit, maar niet precies waar het ophoudt.

In de jaren veertig stelde Kinsey na ondervraging van duizenden mannen vast, dat er alle overgangsfasen voorkwamen tussen 100% heteroseksueel (man-vrouw) gedrag en 100% homoseksueel (gelijkslachtig) gedrag. De Leidse hoogleraar Verveen vond hetzelfde van de seksuele geneigdheid en concludeerde: De menselijke geslachtsdrift is op mensen gericht met enige voorkeur voor mensen van het andere geslacht, maar eigenlijk is biseksualiteit overheersend. Het is onmogelijk de mensen in twee hokjes in te delen: heteros en homos. [...]

Zo'n man ['pedofiel'] kunnen we wel eigenhandig wurgen; ze moesten hem doodschieten, levenslang opsluiten, castreren. Dat we zoveel feller tekeergaan tegen zo'n kerel dan tegen een vader die zijn zoontje half of helemaal doodranselt, of tegen de dronken chauffeur die een kind doodrijdt, verraad ons, laat zien dat er meer achter steekt. Misschien heeft 'die kerel' het kind alleen maar gekust of gestreeld, het alleen maar wat genot gegeven. Toch straft onze wet hem zwaarder dan degene die het kind mishandelt. Zou het 'beschermde' kind het daarmee eens zijn? Onze pedofilie speelt ons parten! [...]

Want terwijl het seksueel gebeuren op zichzelf beslist onschadelijk worden door de reacties van de omgeving bij de ontdekking ervan. Diep-geschokte, diep-verdrietige of woedende ouders, de kille herhaling- en ontleding-in-woorden van de intieme handelingen bij een politieverhoor, ze hameren niet alleen alles vast in het geheugen, maar belasten het kind ook vaak met enorme schuldgevoelens om wat het toeliet of zelfs uitlokte. Als het een echte vriendschap met de pedofiel had, wordt het nu door gezagspersonen gedwongen hem te verraden. En in elk geval leert het de begrippen seksualiteit en criminaliteit als een koppel te zien. De onmiddellijke gevolgen kunnen uiteenlopen van een paar slapeloze nachten tot aan zelfmoord toe. In een Duits onderzoek stelden deskundigen bij 31 op 33 ondervraagde kinderen traumatisering door het verhoor vast.

bron: Artikel 'Wat is pedofilie eigenlijk?' door Dr E. Brongersma (was ruim 18 lid van de Eerste Kamer en wetenschappelijk hoofdmedewerker van het Criminologisch Instituut aan de Rijks Universiteit te Utrecht); Tijdschrift voor Ziekenverpleging 35, nr 1; 1982