'Het lijkt me wijzer om te aanvaarden dat pedofilie in elk van ons huist'

From Brongersma
Jump to: navigation, search

Door: Delphine Lecompte

De ranzige narcistische hypocriete YouTube-journalist en zelfverklaarde pedojager Sven van der Meulen heeft pedofiele uitspraken ontlokt aan een Vlaamse acteur [Jan Van H.]. Wat een held! Uiteraard zijn die uitspraken juridisch waardeloos en niemand weet of de acteur in kwestie worstelt met pedofiele gevoelens en gesnoefd heeft over fictieve pedoseksuele daden die nooit zijn gebeurd, behalve in de private sfeer van zijn duistere hersenkrochten, dan wel of er werkelijk seksueel misbruik van minderjarigen is geweest.

Voor alle duidelijkheid: iedereen heeft het recht om te fantaseren over al dan niet gewelddadige seks met dieren, kinderen en dwergen, afatische truffelraapsters, dementerende orgeldraaiers en albino Aboriginals en imbeciele vogelwichelaars. We leven goddank niet in glazen huizen en de gore sadistische scenario's waar we ons zoet mee houden tijdens slapeloze nachten of lamlendige lethargische zomermiddagen zijn niemands zaken, en niemand wordt er slechter van.

De actie van Sven van der Meulen heeft niets te maken met oprechte verontwaardiging, laat staan met nobel idealisme of grootmoedige geëngageerdheid. Het is het patserige vulgaire vertoon van een corrupte mediageile eng denkende rioolrat. Sven van der Meulen is niet geïnteresseerd in het wel en wee van kinderen en andere weerloze schepselen, hij is enkel en alleen belust op sensationele oppervlakkige mediastunts. Hij wil roem en glorie, de weg ernaartoe is niet heel belangrijk. Of het nu op de kap van pedofielen of cocaïnedealers is, het is allemaal één pot nat voor die sluwe, scrupuleloze charlatan.

Het enige wat Sven van der Meulen heeft verwezenlijkt met de uitlokking van de pedofiele Vlaamse acteur, is de demonisering van een gemarginaliseerde kwetsbare groep die al jaren als ziekelijk uitschot wordt behandeld door de fatsoenlijke moralistische goegemeente. De demonisering van de pedofiel. Dat de meeste pedofielen nooit overgaan tot pedoseksuele daden, is een nuancering die de media en de grote massa worst zal wezen. Dat elke mens weleens aangetrokken wordt tot onschuld en jeugdigheid, mag niet uitgesproken worden.

Het is nochtans zo, kijk in uw ziel en probeer het te loochenen. Jeugdigheid is prachtig, een jonge huid is oogverblindend mooi. De argeloze onbezoedelde vranke oogopslag van een 8-jarige misdienaar, een 6-jarige zadelmakerzoon of een 5-jarig Roemeens bloemenverkoopstertje is verrukkelijk, het summum van schoonheid en hemelse pracht. En het is niet degoutant of schandalig om in uw woonkamer en in uw uiterst private geest te fantaseren over expliciete ontmoetingen en acrobatische toestanden met voornoemde sujetten.

Maar niets mag nog, zelfs verbeelding en fictie en kunst worden gecontroleerd en zo mogelijk aan banden gelegd. In de literatuur en beeldende kunst wordt pedofilie opnieuw een taboe: de roep om Gerard Reve, Jan Hanlo en Balthus alsnog te cancelen wegens hun prachtige erotische meesterwerken die flirten met pedofilie, klinkt almaar luider en schriller. En ook 'Lolita' ligt al jaren onder vuur.

Ik voorspel: binnenkort zullen ook de mollige adembenemende cherubijntjes en frisse naakte minderjarige mythische helden op klassieke renaissanceschilderijen niet meer tentoongesteld worden. Of tentoongesteld worden met een waarschuwing, of met zwarte blokjes die de genitaliën van de onderwerpen aan het zicht onttrekken.

Het lijkt me zeer gevaarlijk om pedofielen te demoniseren en de mond te snoeren. Zo dwingt men de pedofiel haast in een positie van illegaliteit en perverse misdadigheid. Als je lang genoeg tegen iemand tiert: 'Je bent ziek en walgelijk, kruip onder een steen!', dan krijg je net de pedoseksuele uitwassen en kinderpornografie die we met z'n allen willen vermijden.

Het lijkt me wijzer om de pedofiel te leren kennen en aanvaarden. En om te aanvaarden dat pedofilie in elk van ons huist. De brave burgerman voelt zich goed wanneer hij pedofiele boemannen kan opjagen en door het slijk halen, want dat betekent dat hij zelf vrij van zonde is en o zo zuiver en fatsoenlijk en rechtdoorzee. En als ze een kind misbruiken, dan heet dat 'slechts' incest, en dat valt blijkbaar onder de noemer cultureel erfgoed. Incest is een soort pastorale traditie. Pedofilie daarentegen is zogezegd des duivels. Wat een onzin! Meer dan onzin: het is kwaadaardige onwetendheid.

De meeste pedofielen vechten een leven lang tegen hun seksuele gevoelens ten opzichte van kinderen. De hel op aarde, want kinderen zijn overal en de pedofiel mag ze niet aanraken. De meeste pedofielen raken geen kinderen aan. De overgrote meerderheid verkracht geen kinderen en vermoordt geen kinderen. Toch wordt de pedofiel universeel geminacht, verafschuwd, gehaat, in de val gelokt en belaagd. De pedofiel wordt afgeschilderd als een monster, en de media doen er graag een schepje bovenop.

Wanneer er een fijngevoelig barmhartig initiatief zoals de hulplijn Stop It Now! voor pedofielen op touw wordt gezet, dan krijgt dat uiteraard geen platform in 'VTM nieuws' of op de website van Het Laatste Nieuws. Want het is te zacht, te mild, te genuanceerd en te genadig.

De 21ste eeuw behoort helaas toe aan de blinde ziedende nietsontziende harteloze rancuneuze menigte. Wellicht was het vroeger niet beter, maar vroeger hadden we tenminste Gerard Reve.

bron: Lezersbrief < 'Het lijkt me wijzer om te aanvaarden dat pedofilie in elk van ons huist' > door Delphine Lecompte; www.humo.be/meningen/het-lijkt-me-wijzer-om-te-aanvaarden-dat-pedofilie-in-elk-van-ons-huist~b6c4973c/; Humo; 3 augustus 2021




[Hieronder de niet ingekorte versie zoals Delphine Lecompte deze aan Humo aanbood. Met toestemming van haar hier gepubliceerd op 6 augustus 2021.]

Open Venster: banger van de pedojager dan van de pedofiel

De ranzige narcistische hypocriete YouTube-journalist en zelfverklaarde 'pedojager' Sven van der Meulen heeft pedofiele uitspraken ontlokt aan een Vlaamse acteur.
Wat een held!
Uiteraard zijn die uitspraken juridisch waardeloos en niemand weet of de acteur in kwestie worstelt met pedofiele gevoelens en gesnoefd heeft over fictieve pedoseksuele daden die nooit zijn gebeurd, behalve in de private sfeer van zijn duistere hersenkrochten. Of dat er werkelijk seksueel misbruik is geweest van minderjarigen.
En voor alle duidelijkheid: iedereen heeft het recht om te fantaseren over (al dan niet gewelddadige) seks met dieren en kinderen en dwergen en afatische truffelraapsters en dementerende orgeldraaiers en albino Aboriginals en imbeciele vogelwichelaars.
We leven goddank niet in glazen huizen en de wulpse gore sadistische kannibalistische scenario’s waar we ons zoet mee houden tijdens slapeloze nachten of saaie lamlendige lethargische zomermiddagen zijn niemands zaken en niemand wordt er slechter van.
Of misschien moeten we in een soort dystopisch horrorscenario allemaal een chip ingeplant krijgen die registreert of onze hartslag versnelt en onze bloeddruk de hoogte inschiet wanneer we in contact komen met onschuldige kinderen en/of argeloze cavia's.
De actie van Sven van der Meulen heeft niets te maken met oprechte zuivere verontwaardiging, laat staan met nobel idealisme of grootmoedige geëngageerdheid.
Het is het opzichtige patserige vulgaire kwalijke vertoon van een corrupte mediageile kleinzielige engdenkende rioolrat.
Sven van der Meulen is niet geïnteresseerd in het wel en wee van kinderen en andere weerloze schepselen, hij is enkel en alleen belust op sensationele oppervlakkige holle schadelijke mediastunts.
Hij wil roem en glorie, de weg ernaartoe is niet heel belangrijk.
Of het nu op de kap is van pedofielen of cocaïnedealers, het is allemaal één pot nat voor deze akelige sluwe scrupuleloze charlatan.
Het enige wat Sven van der Meulen heeft verwezenlijkt met de uitlokking van de pedofiele Vlaamse acteur is: de demonisering van een gemarginaliseerde kwetsbare groep die reeds jaren als degoutant ziekelijk uitschot wordt behandeld door de fatsoenlijke moralistische huiveringwekkende goegemeente.
De demonisering van de pedofiel.
Dat de meeste pedofielen nooit overgaan tot pedoseksuele daden is een nuancering die de media en de grote massa worst zal wezen.
Dat elke mens wel eens aangetrokken wordt tot onschuld en jeugdigheid mag niet uitgesproken worden.
Het is nochtans zo, kijk in uw ziel en probeer het te loochenen.
Jeugdigheid is prachtig, een jonge huid is oogverblindend mooi, niemand is immuun voor de charme van kleine onweerstaanbare perfecte ongerimpelde eczeemvrije ruggen en gladde buiken en haarloze binnenkanten van marmerachtige dijen.
Iedereen vergaapt zich wel eens aan de krappe zwembroekjes van bekoorlijke lieftallige leeftijdloze elfjes op opblaaskrokodillen in het zwembad van bevriende collega's. En men vergeet even dat de elfjes verboden kinderen zijn. De argeloze onbezoedelde vranke oogopslag van een twaalfjarige degenslikker, een achtjarige misdienaar, een zesjarige zadelmakerzoon of een vijfjarig Roemeens bloemenverkoopstertje is verrukkelijk, het summum van schoonheid en hemelse pracht.
En het is niet degoutant of schandalig om in uw woonkamer en in uw uiterst private geest te fantaseren over expliciete ontmoetingen en acrobatische toestanden met voornoemde sujetten.
Elke ouder die ooit een bad gaf aan zijn boorling en teder en speels in diens romige fluwelen billetjes beet zal wel een zekere tinteling in de lendenen en/of een versnelde hartslag bij zichzelf hebben ervaren.
Die tinteling en/of versnelde hartslag is voor de meeste volwassenen zodanig schaamtevol en onbespreekbaar dat ze in een kramp schieten en om ter hardst tieren dat ze alle pedofielen haten.
Overigens bent u in Het Verenigd Koninkrijk reeds een pedofiel wanneer u te gulzig kijkt naar de smetteloze duizelingwekkende enkels en schenen van een vijftienjarige puber, maar in Duitsland is er geen vuiltje aan de lucht: daar bent u pas een pedofiel wanneer u te gulzig kijkt naar de smetteloze duizelingwekkende enkels en schenen van een dertienjarige puber.
In Het Verenigd Koninkrijk is men pas geslachtsrijp vanaf zestien jaar, in Duitsland daarentegen mag men reeds vanaf veertien jaar van bil gaan met robuuste walvisvaarders, blijmoedige pistoolschilders en lukrake boomchirurgen. Die arbitraire leeftijdsgrens is compleet absurd!
Jerry Lee Lewis trouwde met zijn minderjarige nichtje en Éric Rohmer maakte een resem zinderende melancholische poëtische films over de goddelijke knieën en ledematen en lippen en tepelhoven van verrukkelijke efemere ijle stoute slimme plagerige puberende nimfjes.
Maar niets mag nog, zelfs verbeelding en fictie en kunst worden gecontroleerd en zo mogelijk aan banden gelegd.
In de literatuur en beeldende kunst wordt pedofilie opnieuw een taboe: de roep om Gerard Reve, Jan Hanlo en Balthus alsnog te cancelen vanwege hun prachtige donkere erotische meesterwerken die flirten met pedofilie klinkt almaar luider en schriller.
En ook 'Lolita' ligt al jaren onder vuur.
Ik voorspel: binnenkort zullen ook de koddige mollige poezelige adembenemende cherubijntjes en putti en de frisse listige uitdagende naakte minderjarige mythische helden op klassieke renaissanceschilderijen niet meer tentoongesteld worden.
Of tentoongesteld worden met een waarschuwing, of met zwarte blokjes die de genitaliën van de onderwerpen aan het zicht onttrekken.
Het lijkt me zeer gevaarlijk om pedofielen te demoniseren en de mond te snoeren.
Zo dwingt men de pedofiel haast in een positie van illegaliteit en perverse misdadigheid.
Als je lang genoeg tegen iemand tiert: 'Je bent ziek en walgelijk, kruip onder een steen!', dan krijg je net de pedoseksuele uitwassen en kinderpornografie die we met z'n allen willen vermijden.
Het lijkt me wijzer om de pedofiel te leren kennen en aanvaarden. En om te aanvaarden dat pedofilie in elk van ons huist.
De brave burgerman voelt zich goed wanneer hij pedofiele boemannen kan opjagen en door het slijk halen, want dit betekent dat ze zelf vrij van zonde zijn en oh zo zuiver en fatsoenlijk en recht door zee.
En als ze een kind misbruiken dan heet het 'slechts' incest, en dat valt blijkbaar onder de noemer cultureel erfgoed.
Incest is een soort pastorale traditie. Pedofilie daarentegen is zogezegd des duivels.
Wat een onzin!
Meer dan onzin: het is kwaadaardige onwetendheid.
De meeste pedofielen vechten een leven lang tegen hun seksuele gevoelens ten opzichte van kinderen. De hel op aarde, kinderen zijn overal en de pedofiel mag ze niet aanraken.
De meeste pedofielen raken geen kinderen aan.
De overgrote meerderheid verkracht geen kinderen en ze vermoordt geen kinderen.
Toch wordt de pedofiel universeel geminacht, verafschuwd, gehaat, in de val gelokt en belaagd.
Ik vind de gewelddadige sadistische troepen die zich op het internet voordoen als minderjarige schepselen om op die manier een pedofiel in een donker park in elkaar te kunnen stampen (soms tot de dood erop volgt) veel verderfelijker en huiveringwekkender en gevaarlijker dan de gekwelde schlemielige sukkelachtige uitgespuwde pedofiel die vanuit zijn kleine groezelige flat de opbeurende branievolle kleuters in de speeltuin tegenover zijn woonst met een erectie en grote affectie onder de loep neemt en taxeert.
In onnoemelijk veel films worden huurmoordenaars neergezet als uiterst joviale, sympathieke, charismatische, serene, spirituele, bewonderenswaardige, veerkrachtige, eenzelvige (anti)helden.
Superieure wraakengelen die naar hartenlust karikaturale Oost-Europese booswichten mogen neermaaien, want dat is schoon en juist en rechtvaardig.
Zie: Quentin Tarantino, zie vooral John Wick en het geriatrische actiewerk van Liam Neeson.
Maar de pedofiel wordt altijd afgeschilderd als een tegennatuurlijk monster en een lugubere sinistere wrede ondoorgrondelijke boeman, het toppunt van verdorvenheid. En de media doen er graag een schepje bovenop.
Wanneer er een mooi slim fijngevoelig barmhartig initiatief zoals de hulplijn voor pedofielen Stop It Now! op touw wordt gezet dan krijgt dit initiatief uiteraard geen platform in het VTM journaal of op de site van Het Laatste Nieuws.
Want het initiatief is te zacht, te mild, te genuanceerd en te genadig.
De 21ste eeuw hoort helaas toe aan de blinde ziedende nietsontziende harteloze veroordelende rancuneuze menigte, aan de bloeddorstige schuimbekkende bekrompen schijnheilige huiveringwekkende vigilante meute, en aan de haatdragende misogyne klikkende twitterende kwaadsprekende oliedomme fezelende meelopers.
Wellicht was het vroeger niet beter, maar vroeger hadden we tenminste Gerard Reve.