'Pleuris smeerlappen' - Pedofilie: De actievoerders

From Brongersma
Jump to: navigation, search

Pedofielenvereniging Martijn is definitief verboden door de Hoge Raad. De hoogste rechtsinstantie van Nederland oordeelt dat lichamelijke en seksuele integriteit van het kind zwaarder weegt dan de vrijheid van meningsuiting en vrijheid van vereniging waar Martijn zich op beroept. Pedofilie is het absolute kwaad geworden. Activisten tegen kindermisbruik en pedofilie manifesteren zich steeds luider. Ze vinden dat de politie niet hard genoeg optreedt tegen daders en dat rechters te soft zijn. Nuanceren is in dit klimaat bijna onmogelijk geworden. [...]

De laatste jaren manifesteren activisten tegen kindermisbruik en pedofilie zich steeds luider. Zij verenigen zich vooral via Facebook. Er zijn tientallen sites, zoals Stopkinderpornonu, Van Kinderen Blijf Je Af of Pedofielen Opruimingsdienst. Soms gaat een site de lucht uit wegens smaad of omdat er ruzie is uitgebroken. De discussies komen meestal op hetzelfde neer: in grove taal bevestigen de deelnemers elkaar dat pedo's monsters zijn. Sommigen zijn in één adem door net zo woedend over andere 'misstanden', zoals dierenmishandeling. De gemene deler is dat de politiek niks doet voor slachtoffers, de politie niet hard genoeg optreedt tegen daders en dat rechters te soft zijn. [...]

Pedojagers zijn een extreme exponent van het antipedofilieklimaat dat de laatste jaren in de samenleving is ontstaan. Deze weerstand was in de jaren zeventig ondenkbaar. Als gevolg van de seksuele revolutie kwamen er stemmen op dat seks met minderjarigen moest kunnen en pedofilie net als de emancipatie van homoseksualiteit toe was aan erkenning. Hans Guijt, campagneleider van de kinderhulporganisatie Terre des Hommes, vertelt dat het meeliften met de homobeweging lang heeft geduurd. De Nederlandse Vereniging voor Seksuele Hervorming (nvsh) organiseerde bijvoorbeeld avondjes voor pedofielen en werkgroepen voor belangenbehartigers, zegt hij. 'Er was onverschilligheid of het werd goedgepraat. pvda en d'66 probeerden de leeftijdsgrens van zestien jaar voor seks met minderjarigen af te schaffen, want dat paste in een tendens dat jongeren hun eigen identiteit moesten hebben.' [...]

Hoe gevoelig het onderwerp ligt blijkt uit een reactie van enkele wetenschappers die voor dit artikel zijn benaderd en niet wilden meewerken. Iemand mailde: 'Ik zou er zeker wat over kunnen zeggen, maar ook mij valt het enorme taboe rond pedoseksualiteit op en daarom is het een onderwerp waar ik me, als beginnend publiek persoon en academicus, volgens mij uit strategisch oogpunt het beste verre van kan houden. Voor je het weet word ik zelf als pedo bestempeld of, erger nog, krijg ik de pedohunters aan mijn deur. Het is erg dat het zo is en ik wou dat het anders was, maar ik moet ook aan mijn eigen belangen denken.'

De moraal van de tolerante jaren zestig en zeventig is nauwelijks uit te leggen aan het huidige publiek. Op seksueel gebied moest alles kunnen, en dus kon BBC-coryfee Jimmy Savile tientallen jaren ongestoord minderjarigen misbruiken - de jongste was acht jaar oud. Nu is intolerantie de norm. En terecht. Misbruikslachtoffers dragen het leed vaak een heel leven met zich mee. In dit relatief nieuwe maatschappelijke klimaat is het echter onmogelijk geworden om te nuanceren. Een man die een relatie begint met een vroegrijp meisje van vijftien wordt op één lijn gezet met een seksueel monster als Robert M. En een onterechte beschuldiging van kindermisbruik kan iemands leven en carrière verwoesten. Lang niet alle slachtoffers zijn geholpen met een morele kruistocht. Zowel schrijver Ted van Lieshout als danser Rudi van Dantzig richtte een literair monumentje op voor zijn 'meneer'. Misschien omdat het minder vernietigend is om om te zien in liefde, ook al is het schrijnende ongeoorloofde liefde.

bron: Artikel < 'Pleuris smeerlappen' - Pedofilie: De actievoerders > door Margreet Fogteloo; www.groene.nl/artikel/pleuris-smeerlappen; De Groene Amsterdammer; 9 (& 18) april 2014