Is de pedo de nieuwe paria?

From Brongersma
Jump to: navigation, search

[Jos Stadhouder, voorzitter Stichting Schouder aan Schouder:] Ik was dertien en er toen was er een huisvriend die heeft via omwegen me zover gekregen dat hij me op een gegeven moment me aan de hand meenam naar achterruimtes. Hij begon zich daar uit te kleden, ik moest dat ook toen hebben we samen op bed gelegen en daar heeft dan misbruik plaatsgevonden. Ik wist niet wat er gebeurde, hij had het erover of ik wel eens klaargekomen was. Ik wist niet eens wat dat woord betekende. Je bent onderdanig, eigenlijk word je overvallen door het moment, je gaat er in mee. Achteraf heb ik gedacht dat het fout was maar ik wist niet wat er fout was. Ten eerste komt dan je moeder 's middags thuis die vraagt dan 'Hoe gaat het,' en ik zei: 'Alles is goed.' [...] Ik was bang dat ik misschien toch iets fout gedaan heb dus ik denk ik kan beter maar niks zeggen want ik weet toch niet wat ik moet zeggen wat het is. En dan is het zwijgen begonnen. Ik keerde zo'n beetje in mezelf, ging ook niet zo vaak meer buitenspelen. Het leek wel alsof je de controle kwijt raakte op je leven. [...]

[Hjalmar van Marle, forensisch psychiater:] Het grootste traumatische effect is eerder het effect van: de man loopt tegen de lamp, de paniek, de terechte paniek van de ouders, het gebrek aan voorlichting het gebrek aan overwicht, het gebrek aan kennis bij de gezagsdragers in deze, en het schadelijke van de opsporing van een pedoseksueel, met bevragingen, kinderen bevragen, ouders die kinderen gaan bestoken met vragen want die willen toch ook weten wat er is. Het zijn vaak de ouders die de kinderen aan het schrikken maken: 'En heeft ie aan je ... gezeten, en wat zei ie toen, heeft ie je pijn gedaan?' Terwijl zo'n kind eigenlijk denkt aan die lieve man, die soms wel iets deed waarvan ze dacht van kan dat nou wel of kan dat nou niet, maar helemaal niet in termen van verkrachter of geweldenaar of ontuchtpleger. Een kind denkt heel anders aan deze man. [...]

[Jules Mulder, directeur De Waag:] Met al die maatregelen die in de Verenigde Staten nu twintig jaar lang zijn opgebouwd, het aantal zedendelicten niet echt verlaagd. [...] Dat zijn manieren waarop mensen enorm worden gestigmatiseerd en monsters gemaakt, het zijn griezels, het zijn hele enge mannen die elk moment kunnen toeslaan, terwijl dat feitelijk dus helemaal niet zo is. [Interviewster:] Maar het zijn toch ook monsters? [Mulder:] Nee, het zijn mensen die soms afschuwelijke dingen doen, maar het zijn wel mensen. En als we ze als monsters gaan zien dan is er maar één oplossing voor: monsters moet je uitroeien. [...]

[Jos Stadhouder:] Het is dat de ouders, de wereld om hen heen, het steeds meer accentueren als een misdaad, als iets vies, als iets smerigs, is het ook wel, maar je kan ook voorkomen dat je dat kind daarmee opzadelt. Die krijgt daar nachtmerries van. [...] Ouders gooien er nog een schepje boven op: 'En die vuile man, en die viezerik, en dat', en zo'n kind zit daar tussen, heel angstig. [...] Als ze bij een speeltuin zitten en ze zien een paar mannen lopen dan zeggen ze: 'Nee ik ga daar niet spelen, lopen allemaal mannen rond.' Je gaat bij dat kind creëren dat iedere man een pedofiel is, dat iedere man je slecht wil behandelen of iets met je wil doen.

bron: Radioreportage 'Is de pedo de nieuwe paria?' door Jet Schouten; www.radio1.nl/contents/9742-is-de-pedo-de-nieuwe-paria; De Andere Wereld (IKON); 1 november 2009