Maar hoe zit het dan met mensen die zich aangetrokken voelen - ook seksueel - tot kinderen

From Brongersma
Jump to: navigation, search

Maar hoe zit het dan met mensen die zich aangetrokken voelen - ook seksueel - tot kinderen. [...] [M]ensen die nu proberen enig begrip te kweken voor seksuele contacten met kinderen of zelfs maar begrip vragen voor de nood van pedofielen, vinden weinig gehoor en veel onbegrip, tegenstand en waarschijnlijk ook 'haat' op hun weg. Na Oude Pekela, Marc D. (B.), zwemleraar Benno L., de nodige Rooms Katholieke geestelijken en 'last but not least' Robert M. te Amsterdam is Nederland om. En, voor alle duidelijkheid; ik deel de opvattingen van die grote meerderheid helemaal en van harte. Maar dan blijft er wel wat knagen.

Als het 'not done' is, of liefdeloos, om tegen homofielen te zeggen dat de seksualiteit die zij verlangen, niet kan en niet mag, wat is het dan om hetzelfde te zeggen tegen pedofielen? Of andersom, als pedofielen duidelijk gemaakt wordt (moet worden!) dat zij in onthouding moeten leven - dat ze het wel mogen 'zijn' maar het onder geen beding mogen 'doen' - hoe verkeerd of liefdeloos is het dan om hetzelfde te vragen van homofielen.

En, volgende vraag, als je niet mag zeggen dat een homofiel niet zo 'geworden' is, maar dat het 'bij zijn natuur hoort', waarom mag het dan bij een pedofiel wel; of weer andersom: als je van pedofilie zegt dat het te maken heeft met gebrokenheid (in de schepping), waarom is het dan in delen van de kerk én maatschappij taboe om te vinden, in ieder geval om hardop te zeggen dat dat ook voor homofielen geldt? Ik vraag maar...

bron: Artikel door Ds. Wim Aanen (predikant in Krispijn); Kerk op Dordt (kerkblad); Overgenomen op GK.nl op 12 mei 2011; mei 2011