Meelopers: Over de grens van het zedelijke

From Brongersma
Jump to: navigation, search

Vereniging Martijn is vernoemd naar het magazine Martijn, dat vanuit de gevangenis werd uitgegeven door een zedendelinquent met als doel gelijkgestemden bijeen te brengen. Naar aanleiding hiervan werd in 1982 een officiële vereniging opgericht. Martijn functioneert naar eigen zeggen als een 'platform voor discussie'. Uittenboogaard [Uittenbogaard] hoopt dat hiermee een genuanceerdere kijk ontstaat op pedofilie. 'Tegenwoordig is alles zwart-wit, terwijl het in de praktijk gecompliceerder in elkaar zit.'

Naast het bespreekbaar maken van pedofiele gevoelens en het verlenen van steun aan haar leden, heeft de vereniging ook een politieke missie. Volgens de statuten is het doel van Martijn 'het streven naar wettelijke en maatschappelijke acceptatie van ouderen-jongeren relaties', vanuit het idee dat intieme relaties met kinderen niet per definitie schadelijk zijn. 'Het zou goed zijn terug te keren naar de wetgeving van voor 2002. Toen gold er bij relaties met twaalf- tot zestienjarigen een klachtvereiste. De jongere had meer zeggenschap dan nu.'

Na de aankondiging van Dautzenberg over zijn vertrek is de microfoon voor Uittenboogaard, die een nieuw opgestelde ethische code voorleest voor de omgang met kinderen. Daarin drukt Martijn haar leden op het hart zich aan de wet te houden. De vier richtlijnen voor contact met kinderen zijn volgens de ethische commissie vrijwilligheid, vrijheid, harmonie en openheid. De leden wordt uitdrukkelijk geadviseerd hun pedofiele gevoelens niet weg te stoppen, maar hierover te praten, met elkaar en met de rest van de samenleving. 'Ook pedofielen hebben recht op een plekje onder de zon en het recht op deelname aan discussie over waarden, normen en wetten.'

bron: Artikel 'Meelopers: Over de grens van het zedelijke' door 'redactie'; www.ans-online.nl/papieren-ansen/ans-april-2012/meelopers-over-de-grens-van-het-zedelijke; ANS-Online; april 2012