Ontmant alle flikkers

From Brongersma
Jump to: navigation, search

Sedert 1972 kent West-Duitsland het zogenaamde Radikalenerlass: een wettelijke maatregel, die het mogelijk maakt, mensen op grond van hun politieke overtuiging te weren uit alle overheidsfunkties. Wie te links bevonden wordt, kan sindsdien geen straatveger, geen leraar, geen ambtenaar of geen overheidsdienaar in een ander beroep meer worden.

Dit verschijnsel wordt aangeduid met Berufsverbot. [...] De politie hield demonstratieve optochten nauwlettender dan ooit in het oog, de deelnemers werden gefotografeerd - want wellicht zou ooit één van hen een gooi naar een baan in staatsdienst doen en dan zouden zij aan de hand van overtuigend feitenmateriaal uit die baan geweerd kunnen worden. De Westduitse BVD kreeg er flink wat werk bij. Sinds het voorjaar van 1972 ging zij van meer dan achthonderdduizend burgers de politieke gezindheid na. Ruim tweeduizend personen kregen als gevolg van deze uitpluizerij ontslag aangezegd of werden onder verwijzing naar het Radikalenerlass niet aangenomen. Dat wil zeggen: "slechts" tweeduizend gevallen van een Berufsverbot werden bekend. Het werkelijke aantal bedraagt ongetwijfeld op z'n minst het dubbele, want voor een ontslag wordt vaak een andere reden opgegeven dan de werkelijke. Even zo dikwijls vindt het slachtoffer het verstandiger, zijn geval niet aan de grote klok te hangen, omdat dan de kans op een fatsoenlijke baan elders helemaal verkeken is.

Over deze vorm van onderdrukking zal - als alles doorgaat - volgend jaar een tribunaal van de Russell Peace Foundation gehouden worden. Eerder vonden er Russell-tribunalen plaats over de Amerikaanse oorlogsmisdaden in Vietnam en de situatie in Latijns-Amerikaanse landen. Uit het materiaal, dat nu al is ingezameld ten behoeve van het eerstvolgende tribunaal, blijkt dat niet uitsluitend degenen die er linkser denkbeelden op na houden dan bondskanselier Schmidt het moeilijk hebben. Er bevinden zich ook tal van getuigenissen onder van minderheidsgroepen als homoseksuelen, pedofielen en buitenlanders. Wie op de een of andere manier "afwijkt" van het gangbare, dient er rekening mee te houden dat dit verwijten oplevert. Minderheden moeten zich aanpassen bij de meerderheid. Dat is nou demokratie, zeggen ze in Duitsland. [...]

Ook ondergaan mannen [in West-Duitsland] met een "afwijkend seksueel gedrag" [homo's en pedo's bijvoorbeeld] hersenoperaties, die hen van hun kwaal moeten verlossen. Toen vorig jaar de pedofiel Jürgen Bartsch zo'n operatie niet overleefde, ontstond in medische vakkringen een diskussie over de wenselijkheid van dit soort chirurgische tussenkomst. Aan de universiteitsklinieken van Hamburg, Göttingen en Homburg werden sinds 1962 meer dan 500 mannen door middel van een hersenoperatie van hun "afwijking" genezen. Tot de patiënten behoorden naast vrouwenaanranders ook homoseksuelen, pedofielen en exhibitionisten. [...] De behandelmethode, waar het hier om gaat, werd aan het einde van de dertiger jaren door artsen in het fascistische Duitsland ontwikkeld. In koncenstratiekampen voerden de experimenten tot beestachtige bloedbaden. Tegenwoordig vinden zulke ingrepen - technisch natuurlijk geperfektioneerd, na de Tweede Wereldoorlog - vrijwillig plaats. De "patiënt" vraagt er zelf om. Daartoe wordt hij echter vaak gedreven door zijn omgeving, die hem afwijst. In een maatschappij, die seksuele minderheden isoleert, is zo'n operatie een uitkomst.

bron: Artikel 'Entmannt alle Wüstlinge - Ontmant alle flikkers' door Rudie Kagie; Sekstant; januari 1978