Pim, een bericht van gene zijde

From Brongersma
Jump to: navigation, search

Weet u wat mij hier achteraf nog het meest verbaast? Dat u in mij een man zag die naar een dictatuur streefde. Een fascist. Terwijl ik de strijdkreet At your service de wereld in geslingerd heb. Kunt u zich dat van Hitler voorstellen? Van Stalin, van Mao, van Brother number one? Hebben die geproclameerd dat de staat een dienstverlenend instituut is? Nee, het spijt me voor u, maar u staat werkelijk een stuk dichter bij deze tirannen en massamoordenaars dan ik ooit gestaan heb. [...]

Toen ontdekte ik pas echt hoe onaardig mensen vaak zijn. Hoe bekrompen en onvoorstelbaar voorspelbaar. Politieke idealen waren slechts verbale omhulsels van benepen eigenbelang. En wetenschappers ontpopten zich als vijanden van het vrije woord en hoeders van de gevestigde orde. [...]

Er dreigde zelfs even iets van een debatcultuur te ontstaan. Daar bent u van geschrokken. Dat was u niet gewend. U bent weer hard teruggekeerd naar de toestand die u normaal acht. [...]

Als u niet voorgoed afrekent met partijbonzen, enge partijvoorzitters, oudere partijorakels en de daarbij horende roddels en achterklap; als u niet optreedt tegen corrumperende hoofdredacteuren en luie cao-journalisten; als u de bijklussende hoogleraren niet terugstuurt naar de collegezalen om nu eindelijk eens goed onderwijs te gaan geven in plaats van het volk de les te lezen via gesproken of geschreven columns, zonder in discussie te gaan; kortom, niet wakker wordt en opstaat, is zelfs het offer dat ik heb moeten brengen zinloos geweest.

bron: Uit het boekje 'PIM, een bericht van gene zijde' door Hans Broekhuis & Hans Kuné; (Zogenaamd is Pim Fortuyn aan het woord 'van gene zijde'); Gopher; Utrecht; 2007